1. Jimmy Kets (28) speelt met de werkelijkheid
  3. "Een beeld moet intrigeren"

  4. Bij kranten en tijdschriften is het in de mode om lezers met verzamelreeksen te bestoken. Zo kan je momenteel bij De Morgen sparen voor "De grootste fotografen": het werk van een aantal iconen uit de fotografie op groot formaat. Hoog tijd om een fotograaf van De Morgen onder de loep te nemen. Say cheese voor Jimmy Kets!

  5. Jimmy: "Eigenlijk ben ik een beetje teleurgesteld over die reeks. Ten eerste ontbreken heel goede fotografen zoals James Nachtwey en Martin Parr. Die laatste is een heel straffe hedendaagse fotograaf waar ik veel inspiratie uithaal. Ten tweede staan er relatief weinig foto's in. In een tweedehands boekenwinkel vind je voor dezelfde prijs een veel dikker boek."
    Jimmy Kets werkt al zes jaar en een half als freelance-fotograaf voor De Morgen. Op dit moment stelt hij een selectie van zijn foto's tentoon in de Szymon Gallery in Antwerpen. Dat hij talent heeft, zal niemand betwisten. In de gallerij hangt zijn werk tussen dat van andere kunstenaars als Jan Fabre en Pierre Alechinsky. Toch is hij geen fotograaf van opleiding. Jimmy Kets heeft een diploma grafisch ontwerp en illustratie op zak.
    Jimmy: "Ik was zelf altijd bezig met foto's maken, maar ik had nooit echt geleerd wat een diafragma of een sluitertijd is. In het begin was het gewoon wat knoeien. Tot we een seminarie hadden over hedendaagse fotografie. Zo maakte ik kennis met andere bekende fotografen. Toen zijn mijn ogen wel opengegaan. In mijn hoofd begon ik stilletjes een visie te vormen over het soort beelden dat ik wilde maken. In samenspraak met mijn leerkrachten heb ik dan als eindwerk een fotoboek gemaakt over straatkinderen in Nepal. Na mijn studies leek het me leuk om voor een krant te werken. Ik vergelijk dat een beetje met het leven van straatkinderen. Ze leven van dag tot dag en weten 's avonds ook niet waar ze terechtkomen. Ik had geen connecties bij De Morgen en heb dus gewoon gebeld om te vragen of ik mijn afstudeerproject eens mocht tonen. De fotoredactie was zo onder de indruk dat ik een paar weken later een opdrachtje kreeg. Sindsdien ben ik nog altijd bezig."

  6. Man Ray: "Het licht kan alles doen. De schaduwen werken voor mij. Ik maak de schaduwen. Ik maak het licht. Ik kan alles creëren met mijn fototoestel"
    (De Grootste fotografen, De Morgen)

  7. Soms zijn je foto's zo bevreemdend dat het lijkt alsof ze in scène gezet zijn. Durf jij Man Ray daarin volgen?
    Jimmy: "De stelling van Man Ray over licht en schaduw strookt niet met mijn visie over fotografie. Mijn werk bestaat voor dertig procent uit reportages over bijvoorbeeld een betoging. Je gaat daar naartoe en dan moet je dat zo goed mogelijk fotograferen. Dat is eigenlijk pure registratie van de werkelijkheid. Nieuwsfoto's mag je gewoon niet ensceneren. Man Ray daarentegen is een echte regisseur. Hij heeft een model en daarmee experimenteert hij. Misschien is hij wel creatiever omdat hij van niets begint en zo naar een beeld toewerkt. Dat is niet minder mooi, maar een ander soort fotografie."
    Een mooi beeld is het jongetje met gestreepte trui dat een zebra fotografeert. Mocht je dit moment gemist hebben, zou je hem vragen om opnieuw te poseren?
    Jimmy: "Neen, omdat ik daar geen goed gevoel aan overhoud. Op die manier zou ik nooit tevreden zijn over de foto. Het blijft allemaal toeval en geluk. Bij deze foto heb ik bijvoorbeeld een half uur andere kindjes gefotografeerd bij de zebra. Ik moest voor De Morgen het hedendaagse China in beeld brengen. Je moet natuurlijk ook dingen ondernemen, want als ik niet beslist had om in Peking naar de zoo te gaan, had ik nooit zo'n beeld kunnen vastleggen. Als fotograaf heb ik altijd mijn ogen open. Zelfs zonder fototoestel denk ik nog altijd in beelden."
    De werkelijkheid is je bron van inspiratie. Ben je niet bang dat mensen hun authenticiteit verliezen als ze een fototoestel onder hun neus krijgen?
    Jimmy: "De meeste foto's neem ik wel dichtbij, maar ik vraag bijna nooit toestemming. Mensen reageren of gedragen zich vaak anders voor een camera. Ik fotografeer gewoon en als de persoon in kwestie raar reageert, dan zien we wel wat er gebeurt. Het is een manier van aanvoelen en je merkt wel als iemand je op je smoel wilt slaan. Maar foto's nemen van kinderen is een heel andere kwestie."
    Hoe bedoel je?
    Jimmy: "Ik moest een portret maken over het goede weer. Dan waren er vaders die kwaad werden wanneer ze zagen dat je toevallig hun kinderen fotografeerde. Het blijft een gevoelige kwestie. Eén keer was ik op een pier in Engeland beelden aan het schieten over gewone mensen. Blijkbaar had ik ook een meisje op een draaimolen gefotografeerd, want plotseling stond de security achter mij. Ik moest mijn perskaart bovenhalen en uitleggen wat ik daar deed. Achteraf bleek dat een andere man de week daarvoor wel slechte bedoelingen had met zijn fototoestel."

  9. Carl De Keyser: "Ik geloof in overdrijving, waardoor je als kijker gaat denken: dit kan niet waar zijn. Dan wordt het interessant"
    (De Grootste fotografen, De Morgen)

  10. Hoe hard erger jij je aan vakantiekiekjes van iemand anders?
    Jimmy: "Ja, soms is dat wel een marteling. Als ik vakantiefoto's van mijn broer bekijk, zit daar soms wel een "mooie" foto tussen, maar dat prikkelt niet. Wat je mooi vindt, is zo persoonlijk. Ik hou ervan om de westerse mens in beeld te brengen met zijn dagelijkse bezigheden, maar eigenlijk kan elk onderwerp interessant zijn. Als je bijvoorbeeld een reportage over Laura Lynn maakt, kunnen daar nog verrassende elementen inzitten."
    Wat kan jouw ogen echt strelen?
    Jimmy: "Een goede foto hoeft technisch zeker niet perfect te zijn. Een beeld moet intrigeren. Er moet een apart gevoel achterblijven en je moet de idee hebben dat het niets is dat je al honderdduizend keer gezien hebt. Sommige foto's zijn fascinerend omdat je daar zelf veel meer in kan zien. Op m'n website kan je een foto zien van de achterkant van een meisje in een heel bizar kader. Doordat je het gezicht van dat meisje niet ziet, kan je het plaatje zelf invullen. Bovendien heeft de ruimte erachter iets bevreemdend, waardoor ik kan blijven kijken naar dat beeld. Dan vind ik dat wel kunst, en des te meer omdat het gefotografeerd is vanuit de realiteit."
    Maakt reizen het leven als fotograaf rijker?
    Jimmy: "Je gaat ergens wel op reis om nieuwe beelden te maken en indrukken op te doen. In sommige landen fotografeer ik heel graag en in andere dan weer totaal niet. Aan Frankrijk of Duitsland heb ik een bloedhekel. Dan ga ik liever nog eens naar Amerika of Las Vegas omwille van het soort licht en het decor. Amerika is op zich niet zo exotisch, als het in films wordt voorgesteld. Het kan daar ook oersaai zijn. Je hebt daar wel bepaalde plekken waar kitsch vaak absurde en surrealistische beelden oplevert."
    Zwart-wit lijkt niet je kopje thee. Wil je met kleur een vrolijke noot toevoegen?
    Jimmy: "Niet noodzakelijk. Je kan ook heel sombere foto's maken in kleur. Ik heb daar gewoon meer voeling mee. Bij De Morgen was ik bij wijze van spreken de eerste kleurenfotograaf. Vaak vinden mensen foto's in zwart en wit mooier omdat dit artistiek oogt. Ik vind het overbodig om kleuren om te zetten in zwart en wit, want dat is nog meer een transformatie van de werkelijkheid. Een artistiek beeld moet je ook in kleur kunnen neerzetten."

    Helmut Newton: "We brengen ons leven door met kijken door een sleutelgat. Als een fotograaf beweert dat hij geen voyeur is, is hij een idioot"
    (De Grootste fotografen, De Morgen)


  11. Volgens Helmut Newton is voyeurisme hetzelfde als door een sleutelgat kijken. Wat betekent voyeurisme voor jou?
    Jimmy: "Dat is moeilijk om uit te leggen, want je denkt onmiddellijk aan erotische toestanden. Je bent altijd wel een voyeur, omdat je geprikkeld wordt door dingen die er nu eenmaal zijn in de wereld. Door te fotograferen concretiseer je dat voyeurisme. Eigenlijk is het een bevestiging dat je graag naar dingen kijkt."
    De eroticabeurs is een hot item op je website. Zou je daar ook zonder je perskaart vertoeven?
    Jimmy: "Zonder fototoestel zou ik daar niet naartoe gaan. Maar omdat je daar soms zo'n absurde dingen ziet, vind ik het wel leuk om daar te fotograferen. De reclameboodschap Telenet opent je wereld naast een scherm waar een vrouw net voorover bukt, dat soort beelden kom je alleen op zo'n beurs tegen. Of dat voyeurisme is, denk ik niet."
    Wordt je fototoestel dan een handig instrument om naar dingen te kijken?
    Jimmy: "Misschien wel. Voor mij is fotografie ook een manier om mensen te benaderen. Ik ben niet zo een supersociale mens die met iedereen begint te praten. Een fototoestel is dan ergens wel een middel om met de wereld om te gaan."

  12. tekst: Dorien Wendrickx - januari 2008